Coraz częstszym zjawiskiem jest mediatyzacja sportu, a zatem nakładanie nań struktur telewizyjnej rzeczywistości, a przez to kreowanie sportowych widowisk medialnych. Dzięki temu programy sportowe zaliczają się bardziej do sfery rozrywki aniżeli informacji. Nie chodzi już o przestrzeganie reguł sportowej rywalizacji, ale wykreowanie widowiska sportowego, które – opierając się na tych zasadach – będzie zdolne przyciągnąć uwagę widzów. Paradoksalnie do wzrostu zainteresowania sportem w mediach przyczynia się również wzrost występującej tam przemocy.
„Sport i przemoc żyją sobie szczęśliwie, choć bez ślubu, w związku konsumowanym bądź na trawie, bądź na darni, parkiecie lub na lodzie, a zwłaszcza w telewizji” – z przekonaniem konstatuje Jennings Bryant
Staje się całkiem jasne, że transmisje sportowe są współcześnie profesjonalnie wyreżyserowanymi spektaklami. Komercjalizacja i spektakularyzacja sportu to zjawiska, które z pewnością będą przybierać na mocy wraz z rozwojem samych mediów. Podstawowa wątpliwość, która się pojawia w ich kontekście, dotyczy możliwości zatracenia przez sport jego własnej istoty. Początki tego zjawiska dają się zaobserwować niestety już dziś…
